| |
|
nekrós |
|
| |
|
νεκρός, -ά, -όν
adj 1ª muerto, difunto, fallecido // sust.
cadáver |
|
|
Etimología del i.e.
*nek- / *nok-
muerte [ lat.
nex,
necis
muerte; lat.
neco
hacer perecer, matar; *nek-ro- > gr.
νεκρός, -ά, -όν
muerto, difunto, fallecido; gr.
νέκταρ, -αρος τό
néctar, bebida de los dioses; *nok-eyo >
lat.
noceo
dañar, perjudicar; *nok-s- > lat.
noxa
daño ] |
|
|
| |
|
término latino |
término griego |
significado |
étimos iniciales |
étimos centrales |
étimos finales |
|
mortuus,-a,-um
cadaver, -eris |
νεκρός, -ά, -όν |
muerto |
necr- necro- nigro- |
|
|
|
|
| |
|
Derivados
de
νεκρός, -ά, -όν |
|
necrectomía
necremia
necrocitosis
necrofagia
necrofilia
necróforo
necrolatría
necrolito
necrología
necromancia
necromanía > nigromancia
(
evolución por etimología popular )
necroneumonía
necronita
necroparásito
necrópolis
necropsia
necrospermia
necrosis
Compuestos con
necrosis
angionecrosis
arteronecrosis
cardionecrosis
dermanecrosis
laringonecrosis
liponecrosis
odontonecrosis
osteonecrosis
radionecrosis
rinonecrosis
|
|
|
|
|
|